با درود بر خوانندگان گرامي وبلاگ سلانه سلانه،
آقاي ابراهيم نبوي، زماني كه جنبش مردم مصر در روزهاي اوج خود بود و ميدان آزادي تهران به ميدان التحرير تشابه داده مي شد، در يكي از مقالات جدي اش، به اين نكته اشاره كرده بود كه در كل جنبشي كه در مصر به راه افتاد، چيزي حدود صد هزار نفر از معترضان درگير بودند و پايداري آنها بود كه جنبش مصر را به نتيجه رساند و در همين مقاله بر اكتفاي جمعيتي حدود 100 هزار نفر براي براندازي رژيم ايران، تاكيد شده بود. يك نكته ي ديگري كه در اين مقاله به آن اشاره و تاكيد شده بود، به دست گرفتن رهبري جنبش، توسط همين جمعيت كثير بود، كه امكان برخورد با رهبران جنبش عملاً از حكومت مصر سلب كرده بود.
اين مقاله ي آقاي نبوي، مي تواند از ابعادي بسيار مهم باشد، نبود رهبري در شرايط فعلي، و بلا تكليفي صدهاهزار جوان پرانرژي در اين روزها، نيازمند راهكاري است تا بتوان از بن بست ايجاد شده خارج شد.
چندي است پيشنهادهايي در سايت بالاترين به صورت لينك هايي كه راي نمي آورند يا نظراتي كه در زير لينك هاي داغ شده و نشده به چشم مي خورند، مي بينيم كه حكايت از دغدغه اي همگاني در ميان اعضاي جنبش سبز دارد. اعضايي كه نام و شهرتي ندارند اما تولد و حيات و پايداري جنبش مديون اقدامات و راهكارها و تدبيرات اين گونه افراد است.
خلاصه ي اين پيشنهادها را مي توان در جمله ي زير خلاصه كرد:
راه اندازي زبانه (tab) اي در سايت بالاترين براي ارائه راهكار و توافق رسيدن بر سر يك راهكار جهت هماهنگي بيشتر نيروهاي سبز
اما آنچه تا كنون مانع اين امر شده، را نيز مي توان در موارد زير خلاصه كرد:
1- توجه به مسايل روزمره كه برخي از آنها حائز اهميتند و برخي ديگر خير.
2- درگيرشدن اعضا در مسايل تفرقه آميز و اختلافات كهنه ي سياسيون ايراني
3- جوان و بي تجربه بودن طيف جديدِ برخاسته از متن جامعه
آنچه را كه مي توان از سايت بالاترين به عنوان يكي از مامن هاي جنبش سبز انتظار داشت راه اندازي، يك زبانه يا تب (tab) براي به اشتراك گذاري راهكارها و بحث پيرامون آن و به نتيجه رساندن آن است.
به اين شكل كه مباحثي توسط اعضا پيشنهاد شده، با راي گيري بر سر آن ها توافق شده و اعلام گردد. در اين صورت مي توان انتظار داشت كه به صورت عملي، حلقه اي چند صد نفره رهبري جنبش را در دست بگيرند و حلقه ي بعدي كه در حدود چند هزار نفرند در جهت اطلاع رساني آن اقدام كنند.
اين كار باعث خواهد شد تا در عمل ببينيم چند مَرده حلاجيم و آيا در كشوري كه چندين قرن گرفتار فرديت و ديكتاتوري تك تك اعضاي جامعه آن است، مي توان يك حركت گروهي را پايه ريزي و هدايت كرد؟!
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر